Ailemi çok seviyorum. Gerçekten de! Ama dürüst olmak gerekirse, biraz... "zor" olabiliyorlar sanırım, en kibar kelime bu olurdu. Her birinin kendine özgü küçük huyları ve zaafları var ve onlarsız bir dünyayı hayal edemezdim. Son zamanlarda yaşanan bir olay, sevdiğim ve beni son derece sinirlendiren her şeyi bir kez daha ortaya koydu. Detaylandırayım:
Büyük bir Şükran Günü buluşması için planlar yapılıyordu. Küçük kız kardeşim ev sahipliği yapacaktı, annem davetli listesinden sorumluydu ve Bob Amca yemekleri pişirecekti (mısır ekmeği dolması rakipsizdir). Harika! E-postalar havada uçuşuyor ve daha fazla düzenleme yapılıyordu. Ama sonra, işler ters gitti: Büyükannem - oldukça yüksek sesle, eklemeliyim - artık uçak yolculuğundan rahatsız olduğunu ve ülkenin öbür ucunda yaşamanın alternatif ulaşım araçlarını imkansız kıldığını belirtti. Şükran Günü'nde Büyükannem yok mu?
Dahası da vardı: Poughkeepsie'den arabayla gelen kuzen Rudy, son dakika iş yükümlülükleri nedeniyle son dakikaya kadar şehirde kalacağını ve Şükran Günü yemeğine katılamayacağını bize bildirdi. Ardından Lydia'dan bir e-posta geldi: Bu yıl bayramı kocasının ailesiyle kutlayacaklarını yeni hatırladığını ve "belki o gün telefonla aramıza merhaba diyebileceğimizi" söyledi.
Bu bir felakete dönüşüyordu.
Şimdiye kadar Büyükanne, kuzen Rudy ve Lydia'yı (yeni ikizleriyle birlikte!) özleyeceğiz. Bu ne tür bir Şükran Günü olurdu?
Cebimde bir as vardı: ile konferans hesabım Freeconference.com görüntülü aramaya izin verir - ve başlamak çok kolaydır! Toplantı linkimi etkinliğimizden bir gün önce gönderdim. Neyse ki, talimatlar çok azdı: Belirlenen zamanda bağlantıya tıklayın ve ardından bir ekran adı girin. Büyükanne bile bununla başa çıkabilirdi!
Beklendiği gibi, Şükran Günü yemeği harikaydı. Katılmayanlar moralimizi bozamadı ve Bob Amca'nın iç pilavı her zamankinden daha lezzetliydi. Tatlıdan hemen önce, dizüstü bilgisayarımı çıkardım ve FreeConference.com hesabıma giriş yaparak video konferans odasını kurdum . Büyükannem web kamerasındaydı, ışıl ışıl yüzü tüm odayı aydınlatıyordu. Lydia ve Rudy de katıldı ve hepimiz sanal odada birlikteydik! İkizler bile olaya dahil oldu.
Tüm olumsuzluklara rağmen, Şükran Günü başarılı geçti! Ve bunu tamamen ücretsiz görüntülü görüşmeye borçluyum . Ailem ülkenin dört bir yanında yaşıyor olabilir, ama o gün sanki hepimiz aynı odadaymışız gibiydi. Mükemmel bir tatildi!
FreeConference.com hesabınızı oluşturun ve işletmeniz veya kuruluşunuz için hızlı bir başlangıç yapmanız için gereken her şeye erişin; video ve ekran paylaşımı , arama planlama , otomatik e-posta davetiyeleri, hatırlatıcılar ve daha fazlası.
