ငါတို့အတူတူရှိနေတယ်! ငါတို့တစ်သက်မှာငါတို့ဒီလိုမျိုးတစ်ခါမှမမြင်ဖူးဘူး။ ၉/၁၁ ၏စိတ်ဒဏ်ရာနှင့် ၂၀၀၈ ဘဏ္crisisာရေးအကျပ်အတည်းတို့ကြောင့်ကြီးမားသောသဘာဝဘေးအန္တရာယ်များရှိခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည်ယနေ့ကျွန်ုပ်တို့မျက်စိရှေ့တွင်လှစ်ဟပြသောအရာများနှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင်အရောင်ဖျော့သည်။ ငါ့အစီရင်ခံတဲ့နေ့တွေမှာအကြမ်းဖက်တိုက်ခိုက်ခံရပြီးနာရီပေါင်းများစွာလုံးလုံးအလုပ်လုပ်နေခဲ့တာကိုငါမှတ်မိတယ်။
အစည်းအဝေးများသည်စီမံကိန်းအစည်းအဝေးတစ်ခုအတွင်းပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုလွယ်ကူချောမွေ့ရန်အရေးကြီးသော်လည်း၎င်းတို့သည်အချိန်များစွာကိုဖြုန်းတီးနိုင်သည်။ အမှန်တော့လူအများစုကသူတို့တက်ရောက်တဲ့အစည်းအဝေးတစ်ဝက်လောက်ကို“ အချိန်ဖြုန်းတယ်” လို့ယူဆတာကဒါကသူတို့ကိုစိတ်ပျက်စေရုံသာမကဘဲသူတို့လုပ်နေတဲ့အလုပ်အပေါ်မှာအာရုံစိုက်ဖို့ပိုခက်ခဲစေတယ်။ […]
၁၀ နာရီဒါမှမဟုတ် ၁၅ နှစ်လောက်သာနာရီကိုပြန်လှည့်ခဲ့ရင်ဝေးလံခေါင်သီတဲ့အလုပ်ကတော်တော်ရှားပါးတဲ့အချိန်တစ်ခုဖြစ်လိမ့်မယ်။ အလုပ်ရှင်များသည်လူများသည်သူတို့၏ကုန်ထုတ်စွမ်းအားအကောင်းဆုံးဖြစ်ရန်ရုံးခန်းတွင်နေရမည်ဟူသောအယူအဆကိုပိတ်လှောင်ထားခဲ့ကြပြီးလူများအားတယ်လီဖုန်းစကားပြောခွင့်ပေးခြင်း၏အကျိုးကျေးဇူးများသည်အမှန်တကယ်မဟုတ်ခဲ့ပေ။
